De Engelse Bulldog.
Velen worden afgestoten, door je brede zware kop.
Schrikken van je sterke kaken, van je tanden die je
maken, tot een schijnbaar boos slokop.

Breed je borst en rond je ribben, sta je als een brok graniet.
Zo de kop wat neergebogen, zware rimpels om de ogen....
Nee, bekoorlijk ben je niet !

Mensen hebben bij het fokken, jouw misvormd, geheel verwrocht. Zonder staart, te korte poten en een neus als ingestoten, tot een wonderlijk gedrocht!

Maar....je ogen zijn gebleven, groot en donker, vol gevoel.
Daaraan konden zij je niet raken, ogen zijn karakterzaken,
waar ik het diepste mee bedoel !

Wie jou eenmaal leerde kennen, zal beamen wat ik meen....
Dat je vriendelijk bent en krachtig, met een hart van goud,
zonder angst maar ook waarachtig, niet een hond voor iedereen!!!!!
My dog!
The one who listens when I talk.
The one who cheers my lonely walk.
The one who nuzzles when I cry.
The one who comforts when I sigh.

Who else could match my every mood?
Who else would feast on scraps of food?
Who else would prompt this monologue?
Who else but you MY LOVING DOG!!!!!!!!
Dit gedichtje kreeg ik van
een honden vriendin,
zij  inmiddels is overleden.
De Franse Bulldog!
Jij kleine hond, met heel groot oog,
dat spreekt en tevens luistert ;
jij kleine hond , met heel groot oor,
dat hoort, wat men ook fluistert.

Jij brokje spier, dat nijdig trilt,
wanneer je wilt gaan vechten.
Jouw luide kef, die snerpend gilt,
komt iemand aan JOUW rechten!

Je borst is breed, je rug is kort,
je laat je niet kleineren ;
jij hebt een hondenhart van goud!
Die iedereen moet waarderen.
Goliath !
Dag lieve kleine bulldog, jij met je hart van goud,
Je was onze gezonde bulleman, nu lig je daar stijf en koud Waarom moest dit gebeuren? Zo snel en onverwacht?
Nu kan ik alleen maar zeggen, lieve Goliath ....rust zacht!
Geloven kan ik het nog niet, maar helaas het is echt waar.

Je werd maar 6 jaartjes oud, een knik in je maag/darmkanaal werd jouw fataal,
ik mis je , o ik mis je zo, jij met je hart van goud!
Ik zie je nog spelen met de baas, face to face.....trekkend aan een oude sok. Of liggend bij jouw baas op schoot....vol vertrouwen oogjes toe.

Jij was mijn schaduw , waar ik was was jij....was ik 5 minuutjes weggeweest, dan begroete jij mij als of ik 5 weken niet bij jou was geweest ! Het is zo stil nu zonder jouw , mijn kleine knullebull. Soms denk ik dat ik jouw sloffende loopje hoor, jou missen doet vreslijk pijn!

Dag Goliath, dag brave trouwe vriend, je had hier nog moeten zijn , het ging oneerlijk en zo snel, je had ineens die pijn! Maar jou zal ik never nooit vergeten, mensen zeggen "het is maar een beest"! Maar jij, jij was heel bijzonder , trouwer dan ooit een mens is geweest!
                     Rust zacht Goliath !
      Mijn vriend van 17-3-1995 tot 13-7- 2001
Bedankt beesie, voor de 6 mooie jaren die jij ons gaf!
                    Je vrouwtje Woutje.
Back.
Index.
Next.