Ieder mens draagt in zijn leven
Een onzichtbare rugzak mee.
Bergt daarin zijn vreugde en zorgen,
Verzameling van wel en wee.
Soms is de rugzak zwaar van stenen,
Dan weer vederlicht,
Blijft er nog wat ruimte over,
Maar dikwijls kan hij niet meer dicht.
Kijk je in een verloren uurtje
Heel de inhoud nog eens door,
Kan er meestal iets verdwijnen
Wat zijn waarde reeds verloor.
Langzaam wordt de rugzak leger
`s Levensmiddag gaat voorbij
En bij het naderen van de avond,
Werpt men een deel der last opzij.
Maar er is nog veel van waarde,
Wat men koestert, graag behoudt,
Al schijnen het soms kleinigheden,
`t Zijn herinneringen, meer dan goud.
Ieder draagt zijn eigen rugzak,
Niemand die hem overneemt,
En men hoeft ook niet te vrezen,
Dat een dief hem ooit ontvreemd!!
Een onzichtbare rugzak mee.
Bergt daarin zijn vreugde en zorgen,
Verzameling van wel en wee.
Soms is de rugzak zwaar van stenen,
Dan weer vederlicht,
Blijft er nog wat ruimte over,
Maar dikwijls kan hij niet meer dicht.
Kijk je in een verloren uurtje
Heel de inhoud nog eens door,
Kan er meestal iets verdwijnen
Wat zijn waarde reeds verloor.
Langzaam wordt de rugzak leger
`s Levensmiddag gaat voorbij
En bij het naderen van de avond,
Werpt men een deel der last opzij.
Maar er is nog veel van waarde,
Wat men koestert, graag behoudt,
Al schijnen het soms kleinigheden,
`t Zijn herinneringen, meer dan goud.
Ieder draagt zijn eigen rugzak,
Niemand die hem overneemt,
En men hoeft ook niet te vrezen,
Dat een dief hem ooit ontvreemd!!
De rugzak!
Auteur onbekend.
Ik heb vaak naar je gekeken
Toen je door de bomen scheen
Op het water
In de ochtend, als ik wakker werd
In de regen, zodat er een regenboog ontstond
Je bent er vaak als ik buiten ben
Of ik nu pijn heb
Of ik nu vrolijk ben
In de winter
In de lente
In de zomer
In de herfst
Ik wil je bedanken voor al die jaren dat je er was
Als een rots in de branding
Altijd stralend
Je stond mij toe ook te stralen
Want dat is jouw boodschap
Je verwarmde mij
Zowel uiterlijk als innerlijk
Je leerde mij innerlijk stralen
Met liefde en medeogen naar mijn pijn
En het werd steeds minder eng
En het werd steeds gewoner om te stralen
Zoals jij al eeuwig doet
Je stralen zijn als een symfonie
Hartverwarmend.
De zon.
Back.
Index.
Next.
Niemand kan de leegte vullen !
Er komt een dag....voor iedereen verschillend,
voor de ene vroeg, voor de andere laat.
Dat zij, die jou het leven gaf,
het zelf weer verlaat.
Er komt een dag dat je alleen bent,
nooit meer ben je iemands kind.
Nooit was iemand je zo dierbaar,
niemand heeft je zo bemind.
Nooit meer dochter van je moeder,
je kindertijd voorgoed voorbij.
En niemand kan de leegte vullen, die zij.....
mijn of jouw moeder achterliet /laat bij mij/jou .
voor de ene vroeg, voor de andere laat.
Dat zij, die jou het leven gaf,
het zelf weer verlaat.
Er komt een dag dat je alleen bent,
nooit meer ben je iemands kind.
Nooit was iemand je zo dierbaar,
niemand heeft je zo bemind.
Nooit meer dochter van je moeder,
je kindertijd voorgoed voorbij.
En niemand kan de leegte vullen, die zij.....
mijn of jouw moeder achterliet /laat bij mij/jou .
Woutje .
De wilde Kersenboom.
Als je in april gaat kijken, wat er in het bos gebeurt ;hoe de grond zich aan jouw voeten,als een schilderijtje kleurt ;hoe de bosviooltjes bloeien ;hoe het speenkruid opengaat ; kijk dan ook eens gauw naar boven,of de kersenboom er staat !
Witte bloesem teer en zacht,sierlijk op hun lange stelen, hebben al zo lang gewacht, om met jou te kunnen spelen.En in mei dan heerlijk snoepen,kersjes hangen aan je oor , ook de vogeltjes gaan zingen, en ook snoepen tussendoor.
Het voorjaar met zijn zachte dagen, geven jouw een goed gevoel,
Want die prilheid en die schoonheid.....wat er in dat bos gebeurd,
is gewoon een wereldwonder,dat elk jaar opnieuw gebeurd!
Witte bloesem teer en zacht,sierlijk op hun lange stelen, hebben al zo lang gewacht, om met jou te kunnen spelen.En in mei dan heerlijk snoepen,kersjes hangen aan je oor , ook de vogeltjes gaan zingen, en ook snoepen tussendoor.
Het voorjaar met zijn zachte dagen, geven jouw een goed gevoel,
Want die prilheid en die schoonheid.....wat er in dat bos gebeurd,
is gewoon een wereldwonder,dat elk jaar opnieuw gebeurd!
Wat is het heerlijk te ervaren,
dat ergens iemand aan je denkt,
en ongevraagd je laat genieten,
van iets waaraan men aandacht schenkt.
Een briefje slechts met weinig woorden,
maar met een inhoud die het doet,
een gedicht,
met gevoelens uit het hart geschreven,
waarbij je even slikken moet.
Een handdruk of een schouderklopje,
een warme kus en of een knuffel over de pc.
Een spontane lach, een vriendelijk gebaar,
het zijn zo van die kleine dingen,
maar "groot" aan waarde voor elkaar !!!!
dat ergens iemand aan je denkt,
en ongevraagd je laat genieten,
van iets waaraan men aandacht schenkt.
Een briefje slechts met weinig woorden,
maar met een inhoud die het doet,
een gedicht,
met gevoelens uit het hart geschreven,
waarbij je even slikken moet.
Een handdruk of een schouderklopje,
een warme kus en of een knuffel over de pc.
Een spontane lach, een vriendelijk gebaar,
het zijn zo van die kleine dingen,
maar "groot" aan waarde voor elkaar !!!!
Kleine dingen.
Woutje.
Wie zegt.....!
Wie zegt dat er geen wonderen gebeuren,
heeft nooit een boom in bloei zien staan !
Wie zegt dat er geen wonderen gebeuren,
die heeft nog nooit de zon zien ondergaan !
Wie zegt dat er geen wonderen gebeuren,
heeft nooit de schoonheid van een roos herkend.
Wie zegt dat er geen wonderen gebeuren,
heeft nooit échte liefde gekend of herkend !
Wie zegt dat er geen wonderen gebeuren,
geloofd niet in de toekomst , heel misschien
nog ooit met jou mijn kind , die keihard is .....
maar die ik soms na 14 jaar nog mis .
Daarom blijf ik in wonderen geloven ,
niet om hoe ze nu is , maar het kind die ze was is een gemis.
heeft nooit een boom in bloei zien staan !
Wie zegt dat er geen wonderen gebeuren,
die heeft nog nooit de zon zien ondergaan !
Wie zegt dat er geen wonderen gebeuren,
heeft nooit de schoonheid van een roos herkend.
Wie zegt dat er geen wonderen gebeuren,
heeft nooit échte liefde gekend of herkend !
Wie zegt dat er geen wonderen gebeuren,
geloofd niet in de toekomst , heel misschien
nog ooit met jou mijn kind , die keihard is .....
maar die ik soms na 14 jaar nog mis .
Daarom blijf ik in wonderen geloven ,
niet om hoe ze nu is , maar het kind die ze was is een gemis.
Je moeder W-tje.
