Wat ik wil met mijn leven,als het vol is met verdriet en pijn.
Is anderen rust te geven,door bij de Heer te zijn.
Tot last zijn voor anderen , dat wil ik persé niet.
Daarom help mij te sterven , als je de symptomen ziet.
Ben ik in mijn volgend leven , mijn lichaam blijft dan hier.
Wil ik dat jullie geven, mijn hart , mijn huid , mijn nier.
Kan men nog meer gebruiken , laat dat dan ook maar toe.
Je moet er maar bij denken , ze was het leven moe.
'n Ander kan genieten, van wat ik nog geven kan.
Vergeet dan je verdriet , en geniet van het geven van.
Laat mij dan niet begraven , er is al zo weinig plek.
Voor levende op de aarde , dan is het toch te gek.....
Om de grond voor hen die leven, aan de doden weg te geven ?
 Willy Zwart - Hammer*Geboren 19 maart 1947.
Overleden Emmen 25 februari 2010 .
Geschreven door mijn zus Willy zelf.
        Foto gemaakt door mij.
Er komt een tijd in je leven, dat je inziet :
Wie voor jou telt,
Wie voor jou nooit heeft geteld,
Wie nu voor jou niet meer telt...
Wie altijd een plaatsje in je leven zal hebben.
Maak je dus geen zorgen over mensen uit je verleden,
er is een reden waarom zij niet in je toekomst meegaan.
Ik heb dus afgeleerd mij zorgen te maken om mensen die dit niet verdienen , inclusief mijn dochter die nu al 19 jaar geen stukje meer van mijn leven is ........... eerst was ze mijn hele leven !  
Het waarom ? Zelfs daar maak ik mij niet meer druk om .
Want wie gooit zonder rede een moeder voor wie JIJ haar hele wereld was weg ? Juist ja , mijn enige kind en mijn dochter Anita .

Er komt een tijd !
Je moeder Woutje.
Bekijk het eens met een andere bril dochter !
Mijn moeder tranen........zijn nu op .
Wat was ik trots mijn lieve meid , toen ik jou op de wereld bracht,
jij was zo’n mooi kind, jij was het mooiste van ‘t hele land.
En zo slim keek jij de wereld in met af en toe een lieve lach,
ik was de gelukkigste moeder van ‘t hele land.
Wat waren dat toch mooie jaren mijn lieve dochter ,
jou te zien opgroeien als een flinke meid .
Ik moest na mijn scheiding gaan werken voor jou en mij ,
maar voor jou mijn kind deed ik je alles wat je maar kon........
als jij maar gelukkig was , was ik het ook !
Nu ben jij volwassen, het is vlug gegaan,
ondanks mijn waarschuwingen ging jij je eigen foute weg .
Een foute vriend , die loog en dronk .....dat deed jou toch ook pijn ?
En ik die zo veel van jou hield , voelde mij machteloos daarbij.
Dikwijls vraag ik mij nog af, waar is het toch zó fout gegaan,
het doet pijn, te zien hoe je kind zijn eigen graf graaft.
Mijn lieve meid die is er niet meer !
Het doet verdriet , al wordt het elk jaar minder want......ik zie je nu al bijna 20 jaar niet meer !
Eens komt de tijd en die komt steeds dichterbij , dat ik er niet meer ben.
Doet jou dat dan ook geen pijn , ben jij zó hard ?
Ik kan dat niet begrijpen , als kind was jij een schat.
Ik weet wie ik ben , maar vraag mij nu af wie en wat voor mens was jij ...........die ik toch het leven gaf ?
Toen je vond wat je blijkbaar zocht , besefte je toen ook wat je verloor ?
Jouw moeder en de liefde van jouw Mamske.
Ik zou zo graag alle woorden vinden , die er zijn , om jou te kunnen zeggen wat échte liefde is en échte pijn !
Je moeder Woutje.