Ode aan de Merel.
*******************
Eens zong jij het hoogste lied, voor ieder die het wou horen !
Nu ben jij voor altijd stil..... omdat de vishaak je tong en snavel doorboorde !
Toen ik jou vond, stil op de grond.....was er pijn te zien in jouw ogen.
Ik streelde zacht jouw verenpracht en hoopte dat jij het voelde, dat je niet bang
voor mij moest zijn.........dat ik het goed bedoelde.
Een man nam jou van mij over in zijn grote handen,
ook hij hoopte dat hij iets voor jou kon doen , maar durfde het verwijderen van de haak ook niet aan.Om jouw verlossen van de pijn, was het beter om naar een dierenarts te gaan.
Die zag meteen ..... het is te laat, je tong was al afgestorven , je snavel gespleten , arm, arm beest.......wat een pijn moet dat voor jou zijn geweest. Het genadige spuitje kwam.
Nog een keer streelde ik jouw verenkleed...toen kwam er een eind aan jouw korte bestaan. Ik trok zacht de deur achter mij dicht en ben toen weg gegaan.
Toch......hoop ik kleine merel, dat je mijn liefde even hebt gevoeld !
want niet alle mensen hebben een hart van steen !
Dag kleine merel ik dacht vandaag toch weer aan jou ,
toen ik een andere merel hoorde zingen in mijn tuin , want jij had het kunnen zijn.
********************
Sportvissers, ik hoop dat jullie zien wat het gevolg is van jullie "sport" ....dan hoop ik dat jullie "SPORTVISSERS "eens leren dat gewoon aan de waterkant zitten en genieten van al het moois om jullie heen , pas een echte en een veel mooiere sport is !
Vaarwel Mereltje ik zal nog vaak aan je denken.
Ik heb de grote mannen hand , die de merel zo voorzichtig over nam vastgelegd al is de foto niet geweldig.
Thuis kon ik het mereltje in een doosje doen en de dierenarts bellen.
Beide ben ik dankbaar voor hun hulp, de dierenarts rekende niets.
Woutje.