Op dit prachtige eiland, heb ik een heerlijke vakantie gehad, ik kan mij helemaal vinden in het onderstaand gedicht van de helaas overleden Texelaar Klaas Bonne.
Ochtendmijmering van een Texelaar.
Ik sta daar zomaar alleen op de top van de duinen.
De nevel hangt nog over 't Texelse land.
De wind heeft het helemaal af laten weten.
De zee komt bijna geruisloos aan 't strand.
Een zeldzame kiekendief, zoekend naar voedsel.
Een schermende kievit ginds boven zijn nest.
Texel, je bent als je net gaat ontwaken.
Zo in de voorzomer wel op zijn best.
Een dorp met een toren daar heel in de verte.
Het landschap is vredig zo ver het oog strekt.
Het is of die nevel, als een zilveren sluier.
Heel even de daag'lijkse zorgen bedekt.
Die vredige rust is een van de redenen.
Waardoor jij een plaats in ons hart hebt vergaard.
Jij bracht vaak een dankbaar gevoel in ons leven.
Maar je werd ook op menig gebied niet gespaard.
Jij wordt nu zo vredig omgeven door water.
Door de zee , die méé jouw karakter bepaalt.
Maar jij hebt , gezien je geteisterde duinen.
aan de machtige buurman je tol wel bepaald.
De nevel hangt nog over 't Texelse land.
De wind heeft het helemaal af laten weten.
De zee komt bijna geruisloos aan 't strand.
Een zeldzame kiekendief, zoekend naar voedsel.
Een schermende kievit ginds boven zijn nest.
Texel, je bent als je net gaat ontwaken.
Zo in de voorzomer wel op zijn best.
Een dorp met een toren daar heel in de verte.
Het landschap is vredig zo ver het oog strekt.
Het is of die nevel, als een zilveren sluier.
Heel even de daag'lijkse zorgen bedekt.
Die vredige rust is een van de redenen.
Waardoor jij een plaats in ons hart hebt vergaard.
Jij bracht vaak een dankbaar gevoel in ons leven.
Maar je werd ook op menig gebied niet gespaard.
Jij wordt nu zo vredig omgeven door water.
Door de zee , die méé jouw karakter bepaalt.
Maar jij hebt , gezien je geteisterde duinen.
aan de machtige buurman je tol wel bepaald.
Texel, je likte zo vaak al je wonden.
Maar je was en je bleef een gezegend stuk land.
Met je bossen, je duinen, je vogels en schapen.
Met je dorpen en velden, je zee en je strand.
Wij mensen, wij gaan toch zo vaak in het leven.
Voorbij aan het mooie dat jij ons steeds biedt.
Jij hebt ons dit alles toch zomaar gegeven.
Maar dank en waardering die is er vaak niet.
Wij bouwen en sjouwen op je oeroude bodem.
Wij wroeten en werken omdat het zo hoort.
Hoe vaak werd er niet te kortzichtig geoordeeld.
Hoe vaak werd niet iets onvervangbaars verstoord?
Mijn blikken gaan voor de laatste keer even.
Over 't land dat ik liefheb, het land waar ik woon.
Een schip aan de horizon koerst naar het oosten.
Een zilvermeeuw roept op een krijsende toon.
Ik loop van het duin waar ik stond , naar beneden.
Een wild konijn neemt geschrokken de ren.
Een leeuwerik zingt boven mij aan de hemel.
Wat ben ik blij dat ik Texelaar ben.
Maar je was en je bleef een gezegend stuk land.
Met je bossen, je duinen, je vogels en schapen.
Met je dorpen en velden, je zee en je strand.
Wij mensen, wij gaan toch zo vaak in het leven.
Voorbij aan het mooie dat jij ons steeds biedt.
Jij hebt ons dit alles toch zomaar gegeven.
Maar dank en waardering die is er vaak niet.
Wij bouwen en sjouwen op je oeroude bodem.
Wij wroeten en werken omdat het zo hoort.
Hoe vaak werd er niet te kortzichtig geoordeeld.
Hoe vaak werd niet iets onvervangbaars verstoord?
Mijn blikken gaan voor de laatste keer even.
Over 't land dat ik liefheb, het land waar ik woon.
Een schip aan de horizon koerst naar het oosten.
Een zilvermeeuw roept op een krijsende toon.
Ik loop van het duin waar ik stond , naar beneden.
Een wild konijn neemt geschrokken de ren.
Een leeuwerik zingt boven mij aan de hemel.
Wat ben ik blij dat ik Texelaar ben.
Als U nog meer foto's over het prachtige Texel wil zien, klik dan op onderstaande foto . Alle foto's zijn door mij gemaakt , er rust copyright op © en mogen niet zonder mijn toestemming gebruikt worden !
Back.
Index.
Next.
