Wandelen langs de waterkant
de zon prikt op m'n huid
en door de voorjaarszon
zie je er nog mooier uit.
We zitten op ons bankje
waar het ooit eens begon
Je kijkt verlegen weg
we genieten van de zon.
Ik sla een arm om je heen
wees nu maar niet bang
Ik geef je alleen een kusje,
een kusje op je wang.
Ik kijk je ontroerd aan
je ligt tegen mijn schouder.
Onze gedachten dwalen weg ,alweer een jaartje ouder!

Vandaag,
Gister is al voorbij,
Morgen moet nog komen,
dus leef ik nu maar met vandaag.
Voor mij geen toekomstdromen,
Ik ben blij met elke dag,
want als ik eerlijk zeggen mag:
Ik hou nog van het leven. Ondanks mijn pijn elke dag weer!

Wat gister was en morgen komt,
dat kan mij niet meer raken.
Ik houd het nu maar bij vandaag,
wil daar het beste van maken.Vandaag, met de zon op mijn gezicht, mijn ogen dicht ...hoor ik
de vogels zingen. Ik wil mijn pijn
om jou mijn kind , nu ook even niet meer voelen!

Ook niet de pijn van mijn lijf, die mij nu al jaren plaagt, even 10 minuten zonder, O wat zou dat heerlijk zijn, maar ik weet er gebeurd geen wonder! Ik leef in een land zonder oorlog, dat is toch al een wonder? Laat mij dus vandaag gelukkig zijn en dromend in de zon, zend ik mijn vredes wens over de hele wereld uit!
Love, peace , for you ,me, for all the people on this eart!!!!!
Voorjaar !
Vandaag !
Een blaadje dat dwarrelde
verwilderd in het rond
omhoog,omlaag,
van links naar rechts
op zoek naar vaste grond
zo dwarrelde het jaren
en zocht een eigen plek
en uiteindelijk overwon het
en vond het toch zijn eigen stek
want het was gestopt met zoeken
draaide niet meer in het rond
en zo vond het eindelijk rust
een eigen plekje, vaste grond.

Auteur Roos Vossen.
Een plekje.
Ik kon niet zeggen wat ik voelde
ik heb het ook niet uitgelegd
maar toch wist jij wat ik bedoelde
de stilte had het al gezegd.
Als ik je kuste of je griefde
in blijheid of in droefnis
de liefde is pas échte liefde
als stilte taal geworden is!
Liefdes taal .
Toon Hermans.
Zeg nooit : dat kan ik niet.
Maar wel :ik zal het proberen.
Dan sta je echt versteld
hoeveel een mens kan leren.

Door mijn raam zie ik twee muren
ze staan stilletjes naar mij te gluren.
Ik zie 't bovenste en de dakrand
en schoorsteenpijpen zwart gebrand.
Ze houden mij gezelschap vele uren
het zijn de muren van mijn buren.
Muren.
Noëlla.

Geluk is als een bos vol bomen
een hemel met al zijn sterrepracht
eindeloos kabbelende stromen
Sint-Niklaas die wat heeft meegebracht...!
Geluk .
Noëlla.
Mijn gedichten zijn mijn woorden met als enig doel te zijn wie ik ben en te laten zien wat ik voel. Mijn gedichten zijn geen woorden vol van warrelig vertoon ,  geen hoogdravende zinnen ze ontstaan gewoon. Mijn gedichten zijn de woorden door mij opgeschreven waarbij ik zelf kan voelen hoe ik sta in het leven. Mijn gedichten zijn de woorden van de zin van mijn bestaan zij zorgen , dat ik ook al is het soms moeilijk.... weer gewoon door kan gaan.

Woutje.
Woorden .
Ik denk aan tijden,
toen,
lang geleden
Aan momenten
die blijven hangen
in mijn gedachten.

Ik denk aan jou,
toen,
lang geleden.
Aan jou liefde,
toen,
nu allang verleden.

Dag dochter....ik hoop dat het je goed gaat in dit leven, wat ik jouw toen, met al mijn liefde heb gegeven!

Woutje.
Toen .
Zeg nooit !
Zeg nooit : dat kan ik niet.
Maar wel : ik wil, ik kan het.
Dan kun je trots zijn op jezelf,
ook als het niet lukt, maar gewoon,
omdat je het probeerde!

Woutje.
Back.
Index.
Next.