Voor mijn lieve dochter 02-02-2004
Van de ander kant van de wereld ben ik met jouw gevlucht
Toen we eindelijk in Nederland waren slaakte ik een diepe zucht.
Terug naar mijn moeder
Eindelijk weg van die loeder
Ik was verlost van zijn kwaad
Maar nog niet van zijn daad
Jij ging hier naar school
En had enorm veel lol
Jij was vier
En maakte al gauw vrienden hier
Nederlands kon jij niet spreken
Maar dat is niet waar jouw vriendjes naar keken
Jij was vriendelijk en blij
Iedereen voelde zich bij jou vrij
Toen eiste jouw vader je op
Mijn eigen bloed mijn liefste mop
Dat je terug moest gaan bepaalde de rechter
Toen werd het voor ons alleen maar slechter.
Ik kan het nooit vergeten de dag dat je weg ging
Want jij bent en blijft “my sweetest thing”
Jij bent mijn leven en mijn liefde
Jou bij mij te houden is alles wat ik bliefde
Ik heb jouw verhuizing aan je uitgelegd
Daarbij heb ik nooit slechte dingen over je vader gezegd
Het brak mijn hart om je alleen te moeten laten gaan
Maar ik zou het niet hebben overleefd als ik met je mee zou zijn gegaan
Nu kunnen wij nog bellen
En elkaar van alles vertellen
Ik bel met jou twee keer per week
En ben zo verdrietig als ik de verbinding verbreek
Het is zo fijn als ik jou weer hoor
Maar om je vast te houden en te knuffelen is wat ik bekoor
In November ben ik naar de rechtbank in “down under”gegaan
Je had me daar zonder advocaat moeten zien staan
Ik hoopte dat je met mij mee terug zou komen
Maar dat waren te mooie dromen
Ik heb gevochten al dat ik kon
En hoopte voor ons beiden op de zon
Van leugens kon ik niet winnen
Ik wist niet wat ik ertegen kon beginnen
Nog acht dagen en dan is het alweer een jaar
Dat wij moeten leven zo ver van elkaar
Jij zegt: “Mam, you are my best friend”
En het is jouw lieve gezichtje dat ik mij inprent
Jij kan allang geen volledig Nederlands meer
Maar af en toe toon je interesse, dat vind ik teer
In Maart word jij alweer zes jaar
Dat ik voor de tweede keer niet bij je verjaardag kan zijn vinden wij beiden naar
Ik voel jouw pijn
Die je hebt omdat ik niet bij jouw kan zijn
Ik zie het in je rapport en aan je tekeningen
Ik hoor het in je stem als we praten en zingen
Jij bent nog te jong om te begrijpen waarom ik niet bij je kan zijn
Jouw verdriet doet mij O zoveel pijn
Ik weet zeker dat je op een zekere dag bij mij terug komt
Ik weet ook dat je die dag heel wat verwijten opsomt
Bij alles wat ik doe denk ik aan jouw
Oh kwam die ene dag maar gauw
Ik wil dat we elkaar in de armen kunnen houden
En dat we elkaar nooit verliezen zouden
Negen maanden ben je met mij in Nederland geweest
Ik hoop dat wij bij elkaar zijn als je ooit dit gedicht leest
Ik heb de middag doorgebracht met het lezen van 361 gedichten
En moest er uiteindelijk voor zwichten
Veel namen van schrijvers kwam ik steeds weer tegen
Van mij hebben jullie allemaal mijn zegen
Velen moeten zich door het leven slaan
En velen kunnen dat pas als zij hun gedachtes op papier hebben staan
Dit is de eerste keer dat ik het verwoorden van gevoelens heb geprobeerd
En weet zeker dat ik er heel veel van heb geleerd
Mijn zwichten werd een opluchting

Als zonneschijn te koop zou zijn,wat zou dat dan goed lopen.
Want iedereen zou dan toch wel een straaltje willen kopen.
Wanneer alles somber lijkt, en je het even niet meer weet.
Dan denk je hé... ik heb mijn straaltje nog en als je het doosje opendeed.
Dan kwam er een warm zonlicht uit , die je hart weer kon verwarmen en alle somberheid verdreef zodat je het leven kon om armen.
De depressiviteit verdween, je leven had weer zin.
Er kwam een lach op je gezicht er was een nieuw begin.

Als zonneschijn te koop zou zijn, zou ik dit willen geven aan al mijn vrienden als kado voor een licht en zonnig leven. Zodat ook zij dan net als ik geen tijd meer gaan verspillen aan dagen , nachten somberheid maar gaan leven zoals ze willen.

Men zegt van liefde dat ze zacht is ,
als een lief en teder woord .
Men zegt van liefde dat ze hard is ,
en zo vaak het geluk vermoord .
Men noemt haar hunker en verlangen ,
men noemt haar redder in nood .
Ik zeg dat liefde als een bloem is ,
waarop de zon haar stralen strooit .

Ze is het hart zo bang en breekbaar ,
zo wankel en zo broos .
Ze is de droom bang voor ‘t ontwaken ,
omdat ze dan de waarheid hoort .
Ze wacht op wie haar nu willen plukken ,
op wie haar tranen steelt .
Zo bang om te vroeg te sterven ,
voor ze werkelijk heeft geleefd !

En is de nacht zo koud en eenzaam ,
duurt het wachten veel te lang .
Denk dan maar dat geluk alleen is ,
voor wie er hevig naar verlangt .
Denk dan maar dat bittere winters ,
en de dikke lagen sneeuw .
Nog nooit hebben die verhinderd ,
dat de roos hen overleeft.

Mens durf te leven.
Je leeft maar heel kort ,maar een enkele keer.
En als je straks anders wilt , kun je niet meer.
Mens durf te leven !
*******
Vraag niet elke dag van je korte bestaan:
Hoe hebben m'n pa en m'n grootpa gedaan ?
Hoe doet er m'n neef en hoe doet er m'n vriend ?
En wie weet , hoe of dat nou m'n buurman weer vindt ?
En ....wat heeft "Het fatsoen" voorgeschreven ?
Mens durf te leven !
********
De mensen bepalen de kleur van je das.
De vorm van je hoed , en de snit van je jas....en van je leven.
Ze wijzen de paadjes waarlangs je mag gaan,
en roepen 'O foei !'als je even blijft staan.
Ze kiezen je toekomst en kiezen je werk.
Ze zoeken een kroeg voor je uit en een kerk.
En wat je aan de armen moet geven.
Mens, is dat leven ?
********
De mensen ...ze schrijven je leefregels voor.
Ze geven je raad en ze roepen in koor :
Zo moet je leven !!!
Met die mag je omgaan , maar die is te min.
Met die moet je trouwen....al heb je geen zin.
En daar moet je wonen , dat eist je fatsoen.
En wordt je genegeerd als je het anders zou doen.
Alsof je iets ergs had misdreven.
Mens , is dat leven ?
*********
Het leven is heerlijk , het leven is mooi.
Maar ......vlieg uit in de lucht en kruip niet in een kooi .
Mens , durf te leven.
Je kop in de hoogte , je neus in de wind.
En lap aan je laars hoe een ander dat vindt.
Hou een hart vol van warmte en van liefde in je borst.
Maar wees op jouw vierkante meter een Vorst !
Wat je zoekt , kan geen ander je geven.
Mens , durf te leven !!!!

Onze moeder was een schat.

Die kookte,naaide, daag'lijks bad.
Nimmer was haar iets te veel,
Ieder kreeg op tijd zijn deel.
En vader kreeg voor ieder klusje
Altijd weer een dankbaar kusje.
's Avonds rustig bij de haard,
's zondags lekker appeltaart.
Helaas ,'t is over met de pret:
Mammie is aan 't INTERNET.
Nog steeds is pappie in de weer,
Maar hij krijgt geen kusje meer;
Zit vaak zielig bij de buis.
Mammie liefkoost nu een muis.
Nooit meer is er appeltaart
't is Hotmail Dot Com Apestaart.
Zelden is er warm te eten,
Haar kookkunst is ze mooi vergeten.
Internetten uur na uur,
Eten trekken uit de muur.
Een bal gehakt en een kroket,
Want mammie is aan het INTERNET.
Laatst verloor zij duizend yen,
Poker spelend met Dzjapaen.
En een man uit San Francisco
Wil nu met haar naar de disco.
Ze deed zich voor als een jonge meid
En nu raakt ze hem niet meer kwijt.
Pappie gaat alleen naar bed,
Want mammie is aan 't INTERNET!!!