CORNELIS ZITMAN
ONZE MAN
IN CARACAS
BIOGRAFIE
De Leidse aannemerszoon Cornelis Zitman (1926) doorliep de Haagse academie waar hij bevriend raakte met Co Westerik. Toen hij werd opgeroepen voor militaire dienst en ingezet dreigde te worden in de politionele acties week hij uit - aangemonsterd op een Zweedse tanker - naar Venezuela. Daar bouwde hij in het jungledorp Coro een succesvol meubelbedrijf op en tekende en schilderde in zijn vrije tijd. Rond 1960 zette hij een punt achter deze loopbaan en verbleef drie jaar met zijn gezin op Grenada waar hij beeldjes ging maken met de inheemse bevolking van dat eiland als uitgangspunt. Het besluit om beeldhouwer te worden , vervolgde hij met een bezoek aan Nederland waar de beeldhouwer Starreveld hem verder bekwaamde in de techniek, met name in het bronsgieten. Rond 1963 vestigde het gezin Zitman zich in een eeuwenoude suikermolen in de heuvels boven Caracas die Zitman wist om te bouwen tot een unieke woon- en werkplek.
Zijn vroegste sculpturale werk - een groep van 23 klein-plastieken - werd in 1968 geëxposeerd in het belangrijkste kunstmuseum van Caracas. Het bracht hem de nodige erkenning. Zitman werd professor aan de plaatselijke academie; als kunstenaar groeide hij uit tot de Botéro van Venezuela.
Kort daarop werd hij bezocht door Dina Vierny, het model van Maillol en Matisse. Als enige erfgenaam bouwde zij in het naoorlogse Parijs een florerende kunsthandel op.

In 1995 opende zij in de Rue de Grénelles het Musée Maillol. Haar kennismaking met Zitman leidde direct tot de aankoop van zijn volledige oeuvre en het begin van zijn internationale loopbaan, want Vierny zou tentoonstellingen van haar ‘cher sculpteur’ over de hele wereld organiseren. Musée Maillol / Fondation Dina Vierny besteedt permanent aandacht aan Zitmans werk en is naast de kunstenaar de grootste bruikleengever van de tentoonstelling in Beelden aan Zee.
Tussen Theo en Lida Scholten, stichters van museum Beelden aan Zee en het echtpaar Zitman is in de afgelopen decennia een vriendschappelijke band gegroeid nadat de Scholtens in 1973 een werk hadden aangekocht. Toen Beelden aan Zee zijn poorten opende was het hun grote wens een tentoonstelling aan zijn werk te wijden.
De overzichtstentoonstelling in museum Beelden aan Zee is het Nederlandse debuut van de inmiddels 80-jarige kunstenaar.

Van zijn tentoonstelling was ik erg onder de indruk .
Geweldig wat die man maakt en wat een indrukwekkend leven heeft die man gehad !  U kunt een kijkje nemen op deze site van de foto's die ik in het Beelden museum aan Zee heb genomen.Ik hoop dat U er van geniet !
Klik op de onderstaande foto en U ziet zijn werk .

Naar Sprookjes beelden aan Zee.
Klik op de foto en breng een bezoekje aan deze grappige en boeiende beelden .

De ouders van Fernando Botero waren afkomstig uit het gebied van het Andes-gebergte in Colombia. David Botero, de vader van Botero, was een handelsreiziger. Hij overleed toen Fernando vier jaar oud was. In 1944 krijgt Fernando Botero een opleiding als stierenvechter, maar hij tekent liever matadores dan dat hij zelf deelneemt aan een corrida. In 1948 neemt Botero voor het eerst deel aan een tentoonstelling. Zijn tekeningen worden gepubliceerd in de krant El Colombiano. Vanaf 1949 raakt hij geïnteresseerd in werk van de monumentale schilders in Mexico zoals Orozco en Siqueiros. Hij schrijft een scriptie over Picasso en wordt om die reden van school gestuurd, omdat Picasso als een subversieve revolutionaire kunstenaar werd beschouwd.

Fernando Botero.

Met een klik op deze foto , zit U aan de Lange Voorhout in Den Haag om zijn beelden te bewonderen.

Aan de voorkant van Museum Beelden aan Zee, direct aan de boulevard van Scheveningen zijn zo'n 23 beelden ontsnapt om op een groot buitenterras te genieten van zon, zee en uitzicht!
Het beeldenterras, dat ook heel aantrekkelijk is voor grote mensen, is gratis en 24 uur per dag toegankelijk!
Je kunt 23 sprookjesachtige beelden zien, van de beeldhouwer Tom Otterness uit New York.
De terrassen bestaan uit een

Pulchri Studio is een vereniging van kunstenaars, opgericht in 1847. Sinds 1901 is Pulchri gevestigd in een prachtig pand in het centrum van Den Haag, Lange Voorhout 15.
In dit huis tonen de kunstenaars - de eigen leden, soms ook niet-leden - hun werk. De toegang is gratis, de kunstwerken zijn te koop. De kunstzalen zijn geopend van dinsdag tot en met zondag van 11.00 tot 17.00 uur.
Pulchri heeft kunstenaarsleden - schilders, beeldhouwers, videokunstenaars, fotografen etc. - en kunstlievende leden.

Pulchri Studio bezit aan het Lange Voorhout een monument met de mooiste expositiezalen van Europa. Jaarlijks zijn er circa 50 exposities van individuele leden. In het voor- en najaar worden ledententoonstellingen gehouden. De Stichting Monument heeft het gebouw Pulchri Studio aan het Lange Voorhout 15 en de Hoge Nieuwstraat 16 in Den Haag in eigendom.
Naast de tentoonstellingsruimten, zijn er de Louis XV Zaal, de antichambre en Tuin Zaal .

Klik hier naar de Pulchri Studio te gaan .

Het Museum / Een Parel in het zand...

Zeegezichten hebben schilders en schrijvers door de eeuwen geïnspireerd. Het museum BEELDEN AAN ZEE ligt aan de Boulevard in Scheveningen. In 1826 bouwde koning Willem I op deze plek een paviljoen, waar zijn wat zwakke echtgenote, koningin Wilhelmina, rust en frisse lucht zou vinden. Rondom dit paviljoen ligt nu BEELDEN AAN ZEE voor de bewoner en bezoeker van Scheveningen, die voor even het vertier van de Boulevard wil ruilen voor stilte en rustige aandacht.
In het zand van het duin schreef architect Wim Quist de vorm. De museale ruimten: zalen, patio's en terassen, vatte hij in twee halve cirkels. Een bolwerk naar de zee, een omarming naar de kunst en naar de bezoeker. Het museum draait als het ware om het Paviljoen en alles verwijst naar het duin rondom: de uitzichten naar boven en opzij, de kleur van het beton en het graniet. Er zijn tien expositieplekken, verschillend van vorm en maat, soms ook van sfeer en hoogte: drie zalen, drie patio's, drie terassen en 'n lange gang met nissen.Het museum roept niet van verre; je moet het zoeken en openbaart dan z'n schoonheid. Als 'n parel aan het strand.

Partners en participanten / De pijlers onder het museumbedrijf
BEELDEN AAN ZEE heeft een voor Nederland nogal ongebruikelijke grondslag. Het werk in het museum wordt gedaan door vrijwilligers. Zij ontvangen een opleiding, waarbij het accent ligt op informatie over de beeldhouwkunst. Zij hebben een eigen verantwoordelijkheid. Zij zijn de PARTNERS, die het museum dragen. Arbeid kan nergens zonder kapitaal. Dat geldt ook in het museum. Er is een aantal instellingen en bedrijven, dat als PARTICIPANT/ZAKENVRIEND het museum financiëel schraagt. De bijdragen worden gebruikt om te helpen bij bepaalde investeringen in het museum, bij de exploitatie er van, of om een bepaalde tentoonstelling of collectie-uitbreiding mogelijk te maken.

Persoonlijk karakter
Het initiatief voor de stichting van BEELDEN AAN ZEE werd genomen door het echtpaar Theo Scholten en Lida Scholten-Miltenburg. Zij leerden van velen: kunstenaars, museumdirecteuren, kunstcritici. Zij voelden zich thuis bij de stijl van de architect Wim Quist en maakten graag gebruik van de onmisbare hulp van adviseurs en uitvoerders. BEELDEN AAN ZEE is een prestatie van velen, in de totstandkoming en zeker in het functioneren. Door de betrokkenheid van de initiatiefnemers dragen de verzameling, het gebouw en de inrichting en ook de stijl van de bedrijfsvoering met partners en participanten een persoonlijk karakter.

De Verzameling / Mens als middelpunt

In onze tijd worden beelden gemaakt in vele vormen, stijlen, uitdrukkingswijzen. Er is abstracte kunst, figuratieve kunst, omgevingskunst, minimal art enz.. Het hoofdthema van de beeldhouwkunst was in alle tijden en culturen: de mens. Dat is ook het onderwerp van de vaste colectie van BEELDEN AAN ZEE. Mensbeelden van nu, gemaakt door kunstenaars van onze tijd. Er is dikwijls gekocht van jonge kunstenaars; er is gekocht over de hele wereld: van Engeland tot Japan, van Noorwegen tot Australië. De stijlen lopen sterk uiteen, evenals de gebruikte materialen. Oude Materialen: brons, keramiek, steen, hout, en voor de beeldhouwkunst nieuwe materialen: ijzer, roestvast staal, blik, touw en kunststof.

Tentoonstellingen/ Vastigheid en variatie .

Delen van de vaste collectie zullen altijd in het museum te zien zijn: buiten en binnen op patio's en terrassen en in één of meer zalen. Regelmatig zullen er in een deel van het museum exposities van ander werk zijn. Van één beeldhouwer, of van een groep, bijvoorbeeld jonge beeldhouwers.
Het uitgangspunt van een tentoonstelling kan zijn een thema of een bepaald materiaal. Ook voor het tentoonstellingsbeleid staat de voorkeur voor het mensbeeld en voor het werk van deze tijd voorop. Dat zullen de dominanten zijn. Maar soms zal er ook aandacht zijn voor beelden, die niet naar het mensbeeld verwijzen en voor oude kunst, ter vergelijking met het werk van onze tijd. De hoofdlijn: sculptuur, zal af en toe afgewisseld worden met verwante onderwerpen.