Huisdierenverhalen/foto's

Joris is onze kater die dit jaar 18 jaar wordt en 8 kilo aan gewicht met zich meedraagt.
Het is een kater die zich graag laat verwennen, eigelijk net als wij mensen.
Als hij een keer geen aandacht krijgt, laat hij dit ons al snel merken door doordringenden geluiden te produceren. Het klinkt op het geluid als twee katers tegenover elkaar zitten. Maar het is ons eigen schuld, want wij hebben hem van begin af aan behoorlijk verwent.

In 2000 kreeg hij last van zijn oog. Bleken haren in het oog te komen. Een ooglidcorrectie was de oplossing. Half weg het jaar kreeg hij weer last van zijn oog. Er kwam een aanslag (kalk) op het netvlies, wat uiteindelijk resulteerde dat het oog even voor de kerst er helaas uit moest. De oorzaak van het ontstaan van deze kalkaanslag op zijn netvlies is voor zowel de dierenarts als de dierenkliniek een raadsel.

In 2001 werd geconstateerd dat Joris een nierpatiëntje was. De symptomen bij Joris waren, dat de eetlust verdween. En wat we ook probeerden, we kregen mondjesmaat wat eten in hem. Een bloedonderzoek wees dat hij problemen met de nieren had. We kregen medicijnen voor hem mee, die hij dagelijks moet innemen. Door het eten en kattenmelk lukt niet. Het was net of Joris dit kon vernemen. Nu geef ik het hem s morgen maar rechtstreeks. Het blijft een vervelende ervaring voor hem. Hij probeert het steeds weer uit zijn bekje te krijgen. Maar gelukkig heb ik nu ervaring hoe het in één keer goed gaat.

In 2002 kwam hij in december vuil en drijfnat thuis. Ik hem mee onder de douche genomen en zo goed mogelijk schoongemaakt. Daarna goed gedroogd. Maar toch is het oor, wat ook verwondingen bleek te hebben, te gaan ontsteken. We zijn direct naar de dierenarts gegaan en hebben druppel en zalf meegekregen om die ontsteking te verhelpen. Een paar dagen later om 23:00 uur was het helemaal mis. Hij kon niet meer opstaan en hield al schuddend zijn kopje scheef. Dit wees eigelijk al op een middenoorontsteking. We hebben de dierenarts gebeld en konden direct komen. Hij heeft hem direct aan antibiotica gezet en moesten s morgen weer komen. Die dag is hij ter observatie gebleven,omdat het verergerde en s middags is hij zelf nog onder narcose geweest om de oren schoon te spoelen. Na deze behandeling is het langzamerhand beter gegaan. Maar we zouden er nog weken mee zitten. We hebben Joris moeten helpen met lopen, naar zijn kattenbak helpen en eten en drinken geven en ga zo maar door. Maar we hadden dat er best voor over.

We zitten nu in maart 2003 en Joris kan gelukkig weer naar buiten. Ook al heeft hij de handicap van één zichtzintuig en één gehoor. Door de middenoorontsteking heeft hij nog altijd last van zijn evenwicht. Bij snelle acties, valt hij om. Maar de vechtlust is niet verdwenen. Hij staat zijn mannetje nog wel. Zijn eetlust is als weer vanouds.
Hij geniet gelukkig van het mooie weer en zit dan ook lekker te zonnen.
s Avonds ligt hij weer gezellig bij ons op de bank en spint na hartelust. En hij maakt ons wel duidelijk als hij naar zijn slaapvertrek wil. We hebben een slaapkamer voor hem ingericht, waar hij dan rustig en zonder zorgen kan slapen. We horen hem dan ook na korte tijd snurken of hij ons.:):):):):):)